MARTY McFLY İSTANBUL’DA: DELOREAN’LA ZAMANDA BOĞAZ TURU

Saat 88 mil/saati gösterdiğinde Marty McFly’ın DeLorean’ı gökyüzünde bir ışık patlamasıyla yırtıldı. Doc’un bu sefer güvenli bir test sürüşü olduğunu söylediğini hatırlıyordu. Ama güvenli bir test sürüşü, insanı nadiren dünyanın en eski şehirlerinden birinin üstüne düşürür.

Marty gözlerini açtığında önünde devasa bir kubbe vardı. Doc’un ona anlattığı şeylerden hiçbirine benzemiyordu. Kendi kendine mırıldandı: “Great Scott, burası neresi?”

Marty’nin ilk gördüğü şey, tamamlanmasının üstünden henüz birkaç gün geçmiş bir Ayasofya’ydı. Bugün müze, cami ve ibadethane olarak tanıdığımız yapı o zamanlar İmparator Justinianus’un yeni yaptırdığı kilise olarak şehrin ortasında parlıyordu. Mimarlar kubbeyi öyle hafif ve geniş kurmuştu ki, Marty ağzı açık, DeLorean’ın direksiyonunu bırakıp başını kaldırdı.

“Bu işi kim yaptı, 1985'te bile bunu yapamayız!” diye bağırdı. Etrafındakiler onu duymadı ama DeLorean’ın ışıkları öyle parlıyordu ki kalabalıktan biri döndü ve uzun uzun baktı.

Marty’nin gitmesi gerekiyordu. Gösterge paneline vurdu, pedala bastı ve DeLorean tekrar yıldırım gibi havalandı.

Bu sefer indiği yer sessiz değildi. Surların etrafında büyük bir hareketlilik vardı. 29 Mayıs 1453'te şehir, tarihin en büyük dönüm noktalarından birini yaşıyordu: Konstantinopolis artık İstanbul olarak yeni bir çağa giriyordu.

Marty olan biteni anlamaya çalıştı ama tarihi değiştirmemek gerektiğini bir yerlerden hatırladı. DeLorean’ı bir ağacın arkasına çekti, gördüklerini defterine karalamaya çalıştı. “Doc buraya gelseydi inanılmaz heyecanlanırdı,” diye düşündü. Sonra bir sonraki durağa kaçtı, çünkü bu, ona bırakılan bir tarih sayfası değildi.

Marty’nin üçüncü durağı, Haliç’in üzerinde yükselen devasa bir inşaat alanıydı. Mimar Sinan’ın yönettiği Süleymaniye Camii’nin açıldığı yıl olan 1557'deydi. Kubbesi, minareleri, avlusu... Marty hayatında ilk kez bir yapıya bu kadar saygıyla baktı.

“Bunu yapan adam gerçekten bir dahi,” dedi kendi kendine. Hava o kadar temizdi ki, Marty’nin ceketinin kırmızı rengi bile bir an için gökyüzünün maviliğinde kayboldu.

DeLorean bu kez Boğaz kıyısında, gün batımında belirdi. Önünde, inşaatı hâlâ devam eden Dolmabahçe Sarayı vardı. Mermerlerin üzerinde ustalar çalışıyor, kıyıdan geçen kayıklar sarayın siluetinin önünden kayıyordu. Sarayın tamamlanmasına hâlâ dört yıl vardı.

Marty bir an durup düşündü: “Dört yıl daha beklemeleri gerekiyor. Ben bir konserin başlamasını beklerken sabırsızlanıyorum, bunlar dört yıl bekliyor.”

Zaman makinesi bir kez daha sarsıldı. Önce 1875'te, Beyoğlu’nda, Tünel’in açıldığı sıralarda şehir hayatının nasıl hızlandığını izledi. Dünyanın en eski yeraltı raylı sistemlerinden biri olan Tünel’in içinden geçen vagon Marty’ye, “Demek burada da hız takıntısı varmış,” dedirtti.

Sonra 1908'e atladı ve Haydarpaşa Garı’nın açılışında, yolcuların bavullarıyla trene koştuğunu gördü. Marty, kendi çağındaki hız merakını bir kez daha içinden geçirdi.

DeLorean, Boğaz’ın üzerinde bu kez köprünün tam ortasında belirdi. 1973'te açılan Boğaziçi Köprüsü, iki kıtayı bağlıyordu. Marty gökyüzünden köprüye baktı ve bir an için sustu.

Doc, elindeki anakronik tablet benzeri cihazla koordinatları kontrol ederken heyecanla bağırıyordu: "Marty! Başardık! Zaman devreleri kilitlendi. Ama küçük bir rotasyon hatamız var... Burası... Boğaziçi! Zaman devresinde küçük bir sapma olmuş Marty, 1973 yılındayız! Köprü henüz yeni açılıyor. Sakın köprü trafiğine girmeyelim, kapasitörümüz bu kadar debriyajı kaldıramaz!

Marty o anda “Roads? Where we’re going we don’t need roads” diyen Doc’u hatırladı. Ama burada, iki kıta arasında bir köprü vardı. Marty gülümsedi ve yukarı yöneldi.

Marty’nin göstergesi şimdi bambaşka bir tarihe kilitlenmişti. Karanlık bir akşam, ışıklarla dolu bir sokak ve önünde dev bir afiş: Back to the Future The Musical. Zorlu PSM Turkcell Sahnesi’nin önünde, sıraya girmiş yüzlerce insan vardı.

Marty afişe baktı, DeLorean’ın radyosundaki bir şarkıyı mırıldandı ve sırıttı. Bütün bu yolculuğun bir sahnede toplandığını görmek, ona bir anlığına eve dönmüş gibi hissettirdi.

Ama bir sorun vardı: Marty’nin 2026'ya geri dönmesi gerekiyordu ve DeLorean’ın yakıtı tükenmek üzereydi.

Umarız Marty, 12 Ocak 2028'deki açılış gecemize yetişir... ⚡🚗