Yahya Dai ile Uluslararası Caz Günü Özel Seçkisi
Paylaş

30 Nisan Uluslararası Caz Günü'nün ilham veren ruhunu yerli sahneden caz müzisyenleriyle beraber kutluyoruz. Müzisyen, saksafoncu ve uzun yıllardır caz üretimleri yapması ile tanıdığımız Yahya Dai'nin Uluslararası Caz Günü şerefine seçtiği 5 favori albüme ve bu albümlerin kendisinde yarattığı hislere yakından bakıyoruz. 

Michael Brecker - Michael Brecker (1987)
Brecker, Charlie Parker ve John Coltrane'den sonra saksofonu günümüz Caz'ına taşımış, bence olağanüstü bir enstrümanist ve yorumcudur (Besteciliğinin yanı sıra) 1987'de kendi adına çıkarttığı bu ilk albümün benim için apayrı bir yeri vardır…JackDeJohnette, basda Charlie Haden, Tuşlularda Kenny Kirkland ve Gitarda Pat Metheny var… Daha ne olsun demez mi insan : ) Ayrıca bu albümde Brecker “EWI” elektrik nefesli enstrüman da çalıyor, dahası ilk defa rotary-hamony özelliğini kullanarak “Original Rays” adlı çalışmada temelde monofonik bir enstrüman olan ewi ile polifonik bir açılış yapıyor (keyboard sanmayın). : )

Herbie Hancock - The New Standart (1996)
Yine günümüz Caz piyanosunun kilometre taşı olan dört önemli isimden biridir şüphesiz. (Saymak gerekirse Chick Corea-Herbie Hancock-Keith Jarrett-McCoy Tyner) . Albüm günümüz Fusion sound'unun adeta anıtsal bir yapıtı gibidir, linkte albümde yer alanlara bakmak bile bir hayli fikir verebilir. 

Miles Davis - Tutu (1986)
Yine bir Fusion, Jazz-Funk çalışma 1986 Tommy LiPuma yapımı. Charlie Parker ile Bebob çalarak başlayan müzik serüveni, adeta Caz tarihinin ta kendisi gibidir... 1970'deki müzik endüstrisinin (ve Caz'ın) yaşadığı değişim (Kırılma da diyebiliriz) sonrası Miles elektrik sound'lu ve ana akımdan hayli uzak çalışmalara imza attı. Yine etrafında çok enteresan bir kadro ile "You are under rest" ve "Decoy" sonrası türünün olgunluk albümü diyebileceğim Bence yine kilometre taşı bir çalışma.

John Scofield - Quiet (1996)
1996 yapımı "Contemporary Jazz" olarak sınıflandırabileceğimiz sıra dışı bir çalışma. Elektrik gitarda dinlemeye alıştığımız Scofield bu sefer akustik gitar ile dinleyenlerini ters köşeye yatırıyor : ) Üstelik sıra dışı bir nefesli grubu ve bonus olarak Wayne Shorter ile. Nefesli sevenler için kolleksiyonda mutlaka olması gerekenlerden yani ... Sıra dışı tınısı ile basda Steve Swallow ve dantel dokunuşları ile davulda Bill Stewart yer almış. Aranjmanların (Düzenlemerin) çağdaş tınısı kesinlikle taktire şayan. 

Yellow Jackets ve albümü "The Spin" (1989)
Kurucusu ve bestecisi Russell Ferrante'nin liderliğinde dönemin "Pop Jazz" akımına bir hayli yakın olduğu kanısı genel olarak hakim olmakla birlikte bence Fusion, Jazz-Rock tarzlarının belkide en lirik örneklerini dinleyebileceğimiz özel bir albüm olduğunu düşünüyorum... Basda Jimmy Haslip, Davulda William Kennedy ve izine her zaman rastlanamayan Marc Russo ve alevler içindeki alto saksofonu ile bence grubun en güzel kombinasyonu idi. Ferrante'nin dönemin yeniliklerini esirgemeyen synth tonları ayrıca dikkat çekici.