Dipsiz Bir Üretim Kuyusu: Ben Frost
Paylaş

Sónar İstanbul 2019’un konukları arasında 2000’lerin başından bu yana dallanıp budaklanan üretim ağıyla etkileyici bir müzik yolculuğu süren Ben Frost bulunuyor. Frost’un çıkış noktasını geçtiğimiz sene yayınlanan Centre Cannot Hold isimli albümünden alan, sahnenin ortasına konumlanarak bir jet motorundan daha yüksek ve kuvvetli sesleri 360 dereceye yayacağı Widening Gyre isimli canlı performansı SonarClub by %100 Müzik sahnesinin en çok merak edilenleri arasında.

2001’den bu yana müzik, ritim, teknoloji, vücut, metin, sanat, güzellik ve şiddetin estetik izdüşümlerinin peşine düşen iş birlikleri ile sayısız projeye imza atan Ben Frost’un üretim haritasında mutlaka tadına bakmanız gereken işleri sıralıyoruz.

 

 

_ Görsel sanatlar çıkışlı Frost, müzik kariyerini ise 2001’de yayınlanan ilk EP’si Music for Sad Children ile başlattı. Klasik minimalizmden punk rock’a uzanan bir yelpazede farklı türlerden yarattığı müzikal alfabe ile yepyeni cümleler kurmayı başaran Frost, elektronik müzik çevrelerinde heyecan uyandıran bu çıkışının ardından evini ve üretimini doğduğu Avustralya’dan İzlanda’ya taşıdı.

_ İzlanda’da 2006 yılında Valgeir Sigurğsson ve Nico Muhly ile beraber Bedroom Community isimli plak şirketi / müzik kolektifini kuran Frost; bu çatı altında Sam Amidon, Daníel Bjarnason, Puzzle Muteson, Paul Corley, Nadia Sirota, James McVinnie, Emily Hall, Jodie Landau, & aYia gibi isimlerle beraber türler arasındaki gri bölgelerdengezintiye çıkan kayıtlar ve performanslar üretiyor.

_ 2010 yılında Unsound Festivali için Bedroom Community’nin üyelerinden Daníel Bjarnason ile beraber işitsel-görsel bir deneyim olan SÓLARIS’i yaratan Frost, özellikle Andrei Tarkovsky’nin beyaz perde uyarlamasıyla klasikler arasına giren Stanislaw Lem’in ünlü bilimkurgu romanına daha içe dönük bir yaklaşımla kurgulanan yeni bir soundtrack hazırladı. Bu yeni soundtrack’in canlı performanslarının görsel boyutu ise Brian Eno ve Nick Robinson imzalıydı.

_ Yaratıcılığını görüntü ile sesin kesişim kümesine ustaca konumlandıran Frost aralarında The Cliff, The Deep, Fortitude, Super Dark Times, The Dark gibi yapımların bulunduğu çeşitli dizi, film ve kısa filmlerin müziklerini besteledi.

 

 

_ Frost’un ilk yönetmenlik deneyimi ise 2013’de Ian Banks’in şiddet dozu yüksek ünlü romanı The Wasp Factory’nin opera uyarlaması ile geldi. Eseri opera yazarı David Pountney ile beraber sahneye uyarlayan Frost, Reykjavík Sinfonia orkestrası eşliğinde sahnelenen operayı 2016’da bir albüm olarak da yayınladı.

_ Icelandic Dance Company ve Chuny Move gibi dans kumpanyaları ve Wayne McGregor gibi koreografların işleri için de müzik üreten Frost aynı zamanda fotoğrafçı Richard Mosse ve görüntü yönetmeni Trevor Tweeten ile beraber The Enclave ve Incoming isimli, askeri gözetleme teknolojileri ve kızılötesi görüntüler kullanarak hazırlanmış iki video enstalasyonuna da imza attı.

_ Frost’un üretim haritasındaki son durak ise 2017 yılında yayınladığı, beşinci uzunçaları The Centre Cannot Hold oldu. İlhamını İrlandalı şair W. B. Yeats’in The Second Coming şiirinden alan ve Steve Albini ile Chicago’da on günde kaydedilen The Centre Cannot Hold, Mute etiketiyle yayınlandı.

Yazı: Yetkin Nural